Tussen al het hectische van het inpakken hebben we nog een laatste bijeenkomst gehad voor het vertrek naar Sydney.
We werden allemaal verwacht in de Karmel van Vilvoorde. Gelukkig hebben we vandaag GPS en zijn Jeroen en ik daar vlotjes naartoe gereden. We hadden nog meer geluk want net voor de deur was er parking en moesten we dus helemaal niet ver lopen.
In de kerk van de Karmel hadden we eerst een eucharistie met het bescheiden groepje dat er stond. Eigenlijk is zo’n viering in kleine groep best gezellig en zijn er veel meer mogelijkheden om het persoonlijk te maken. Zo werd de homilie bv vervangen door een deelmoment waarbij we even nadachten over de lezingen en over een paar vragen rond het vertrek naar Sydney. In ons groepje met 6 was het best gezellig en bij wijlen werd er zelfs flink wat afgelachen, de Geest was er zeker al bij.
Na de viering was er nog een moment dat we wat konden babbelen met iedereen, het was toch al zeker sinds de Pelgrim geleden dat we elkaar gezien en gesproken hadden. Maar het lijkt wel alsof we elkaar allemaal al jaren kennen. Gesprekken worden moeiteloos aangeknoopt en geen verschil tussen rang of standing. Prachtig gewoon om te zien.
Op weg terug naar huis hebben we nog 2 mensen afgezet in Leuven omdat ze ook geen vervoer hadden. Dat is natuurlijk ook de kracht van samen op tocht zijn, zelfs bij de voorbereidingen al zien dat iedereen thuis raakt. Het was een moment om eens nader kennis te maken en te zien wie er uit Vlaams-Brabant nu allemaal echt mee ging.
Nu rest er ons alleen nog het verdere inpakken en dan kunnen we vertrekken. Het is de laatste keer dat ik in mijn bed ga slapen voor ik naar Sydney vertrek want morgen doe ik het nachtje nog eens door.
K
Dag Katrien,
dank u voor deze mooie presentatie en voor de vele bijdragen die je al in de blog hebt gestopt. Ik zat gisteren in jouw groepje en we beleefden in ons deelmoment iets heel eenvoudig, heel spontaan, heel jeugdig, heel gelovig en tenslotte inderdaad heel begeesterend. Ik weet echt niet hoe de Heilige Geest dat allemaal doet, maar ik ben er Hem heel dankbaar voor. Als dat zo doorgaat – en dat zal zo doorgaan, ik voel het gewoon – dan worden dat onvergetelijke ontmoetingen ginder in Australië.
nogmaals dank!
Kris
Goede reis, braaf zijn
en misschien tot in september.
Bye,
Kurt