Vandaag was het de echte start van de WJD hier in Sydney. Deze morgen hadden we eerst een zangrepetitie in de kerk gevolgd door een briefing voor ons verder verblijf hier. Er werd eerst gestart met het nieuws dat de regering haar ontslag aan de koning heeft aangeboden en dat onze pins nog altijd vastzitten op de luchthaven bij de douane. Tja… Ook Mgr. Hoogmartens arriveerde ondertussen en Mgr. Van Looy zou ondertussen ook al ergens hier moeten zijn. Het was ook al schitterend weer en we wanen ons hier in de zomer, zonnebrandcreme bij de hand dus.
Na een uurtje ging het richting Sydneystad en omdat we niet allemaal samen konden blijven, werden er al heel snel groepjes gevormd. Ik zat in een groepje dat bij de laatste vertrok maar wel de correspondenten van de VRT mee kreeg en wss zijn we de komende dagen wel ergens in een filmpje te zien. De tocht naar het centrum verliep heel vlot en we hadden al veel plezier op de trein met onze vlaggen. Het algemeen programma vandaag was enkel de openingsviering en het gaf ons dus de kans om even rond te wandelen in de stad en ze al te verkennen. We dachten eerst lunch te gaan halen aan Hyde Park maar vandaag moest iedereen blijkbaar naar Barangooroo voor alles. Dat deden we dan maar en onderweg kwamen we heel veel mensen met vlaggen ed tegen en begonnen spontaan ‘hi’ te roepen en te zingen ed. De sfeer in de stad is echt geweldig, iedereen lacht en probeert te raden van welk land men komt, alleen spijtig dat ze altijd denken dat het Duitsland is.
Het eten wordt hier uitgedeeld in groene zakken die heel milieuvriendelijk zijn. Het is wel een gek zicht maar het zijn best wel toffe en handige zakken! Na de lunch op de kade, trokken we het terrein op en we zouden natuurlijk onszelf niet zijn als we ons niet hielden aan de blokken waarin we ingedeeld zijn… We zochten een betere plaats en volgden vrijwel alles via het scherm dat vlakbij stond. Met het inzoomen van de kodak kon ik wel een goed beeld krijgen van wat er op het altaar gebeurde. De sfeer tijdens zo’n massaviering is ook niet te schatten. Als iedereen stil wordt voor gebed is het heel vreemd dat zoveel mensen ineens samen zijn en zo stil kunnen zijn. Ook het samen zingen is heel speciaal en er komt echt iets over.
De viering zelf heeft meer dan 2u geduurd, vooral door de communie die aan iedereen moest uitgedeeld worden. Er is zo hard gewrongen voor een hostie maar op het einde had iedereen er toch een gehad en was de taak van de vele priesters hiervoor vervuld. Tijdens de zending verzamelden we al terug de eetbonnetjes en gingen er al een aantal terug op naar de eetstand voor het eten te gaan halen zodat we niet te lang zouden moeten wachten. ’s Middags hadden we meat pie gekregen en een lekker dessertje, ’s avonds was het iets patatachtig met een pittig gekruid sausje erbij. Ook kregen we allemaal flesjes water wat een hele verwelkoming was na zo’n warme dag.
Wegraken van zo’n domein is ook nog een kunst… We moesten, van de veiligheid, heel de kade van Darling Harbour terug afstappen voor dat we de binnenstad echt terug in konden. Het was best een eindje en zeker omdat we nog naar de Opera House wilden gaan, helemaal rond. Na een heel stevige wandeling bereikten we de Opera House en van op de kade daar bewonderden we het openingsvuurwerk dat speciaal voor de pelgrims werd afgestoken van op Barangooroo. Het was meteen ook het einde van de eerste dag en de definitieve inzet van deze Wereldjongerendagen. Omdat er nog heel wat van onze groep een heel stuk moeten doorreizen naar Caringbah om te gaan slapen, besloten dan maar om na het vuurwerk terug te keren naar een treinstation en daar proberen op een trein in de richting van Carlton te raken. We namen een tram tot Townhall en dan op de trein naar Carlton. Omdat ons gastgezin wat uit de richting ligt, stapten Jeroen en ik een halte later af en moesten we dus minder ver wandelen. Blijkbaar zitten ook Dirk, Tine en Kris hier maar een straat verder en wandelden we samen het stuk naar huis. Jeroen en ik sloegen een straat eerder af en kwamen dus vrijsnel terug thuis.
Morgen hebben we onze eerste catechese met de bisschoppen en de eerste volledige dag met het jongerenfestival. Meer nieuws dan en we duimen hier down under mee dat het met de regering goed komt!
K
Recente reacties