De openingsmis was een ongelooflijk gevoel: al die mensen die op hetzelfde moment hetzelfde deden. Ook de sfeer zat er al van in begin goed in.
Helaas is niet alles vlekkeloos gelopen met de organisatie. (wat had je gedacht?) Vooral het eten verdelen verliep de eerste dag, en vooral de avond, moeizaam. Aangezien alles moest opgewarmt worden met microgolfovens. Het erge was dat er genoeg waren voor in een keer zo’n 300 personen eten te geven, als je rekening houdt ermee dat er meer dan een half miljoen personen aanwezig waren en dat dit de enige post was om eten te geven is dit al erg. En zoals dat gaat wanneer veel microgolfs bijeen staan zonder goede luchtcirculatie, vallen er een deel uit waardoor alles nog trager gaat. Verschillende Belgen, die er in Keulen ook bij waren, vinden de organisatie slecht. Anderzijds zorgt het falen van bepaalde onderdelen van de organisatie er ook voor dat er een goede sfeer is. Vandaag ging het trouwens al veel beter. (alles was niet meer gecentraliseerd in Barangaroo)

Vandaag zijn we na de catechese (waar ik een deel van gemisd heb omdat ik mijn pelgrimpas (was er wel niet voor nodig) vergeten was in het gastgezin) vertrokken richting Bondi Beach. Zoals ik al eerder vermelde, verliep de organisatie vandaag een pak vlotter. Het zorgde ervoor dat je geen uren moest wachten om van Bondi Junction (het station) naar Bondi Beach te gaan. Met enkele vlaggen, waarij de onze dankzij onze gastvrouw op vlaggenstokken hangen, is het gemakkelijk om in stoet te gaan, een vlag vanvoor en een vanachter en de rest ertussenin.
’s avonds zijn we naar de taize viering geweest.