Vandaag was het de laatste dag van het programma tesamen hier in Sydney. De derde en laatste catechese werd gegeven door Mgr. Matthijs van Armidale en ging over het gezonden worden in de naam van de geest. De bisschop sprak niet in erg lange zinnen en gaf ons de kans om tussen door te reageren. Na de ex cathedra was het weer tijd voor het groepje en moesten we ons bezinnen over wie we zijn, van waar we komen en waar we naartoe willen. Best wel moeilijke vragen voor op een vroege ochtend hier over na te denken. Maar het lukte en het werd nog een vruchtbaar gesprek.

Nadien was het tijd voor onze laatste eucharistie met alle priesters en de bisschoppen. Tijdens deze viering werd er diep nagedacht voor onszelf en kregen we de kans om het sacrament van de verzoening te ontvangen. We moesten dus gaan biechten en met een hele hoop priesters in de kerk ging dat aardig vooruit waarna we nog tijd hadden voor de viering dus af te werken. Voor de zending in de viering werd er uitgebreid tijd gemaakt om een reeks van mensen te bedanken: de mensen van de parochie van hier, de bisschoppen, Ilse en Pieter, onszelf, de begeleiders… Het werd een heel lang applaus voor iedereen! We kregen voor de laatste keer de zending en nu door de 3 bisschoppen samen en nog een allerlaatste briefing van deze WJD voor Vlaanderen.

 

De kerk liep snel leeg en iedereen haastte zich naar de lunch. Daar hadden we nog de zakken bijgezet die we gisterenavond nog overhadden van de lunch en het avondeten in de stad.

We vulden alles stevig bij en vertrokken met 23 zakken chips oa naar de stad. Daar had vandaag de kruisweg plaats en we hadden besloten om naar Barangaroo te gaan om hem daar bij te wonen. Het was overal zo druk en we waren wat laat door de vele speeches en lange preek van de bisschop, dat we net een tik te laat waren voor het begin. Maar dat deerde helemaal niet. We hadden een plaats heel kort bij het altaar en we zagen rechtuit op een scherm. Omdat iedereen even solidair was, zat of lag iedereen neer op de grond en had je zelfs van op de achterste rijen een heel goed zicht. Er was een statie bij ons aan het altaar en we zagen bijgevolg de processie dus naast ons doorkomen, prachtig overigens! Ga zeker eens delen herbekijken op de website die we gisteren hier op gezet hebben voor de volledig kruisweg te bewonderen.

Na de kruisweg gingen we ons avondeten halen aan een van de standjes. Ondertussen was onze namiddag voorraad al stevig geslonken en dachten we een aantal zakken te kunnen leegmaken. Maar niets was minder waar. We ontdekken hier elke dag het wonder van de 5 broden en 2 vissen. Elke dag zou er normaal maar voor iedereen net genoeg moeten zijn en elke dag zitten we met een berg overschot. En het is zeker niet dat we niet gegeten hebben! Dus gaven we daarstraks, bij het passeren van bedelaars in Central Station, een deel van onze overschot weg aan bedelaars die daar langs de kant zaten. Deze mensen waren heel gelukkig met onze attentie en dankten ons ervoor. Ik denk dat dit meer zin heeft dan een hoopje kleingeld in hun hoed of beker te gooien en tenslotte zijn we op wereldjongerendagen om hierover ook na te denken.

Na het eten trokken we nog naar de vocations expo om te zien hoe roepingen gebeuren. Het is eigenlijk een soort van batibouw van de religieuze ordes. Je moest goed zien wat ge zei of deed of ge zou al in klooster binnenzitten… De getrouwde koppels onder ons toonden vastberaden hun ring en aan hen werd niets meer gevraagd of gezegd.

Morgen komt het grote hoogtepunt van deze hele pelgrimage, dan trekken we op tocht naar Randwick Racecourse voor de avondwake en zondagochtend de viering. We blijven dus op de weide slapen en hopen dat het droog gaat blijven ’s nachts. We hebben met ons ‘clubje’ besloten om morgen om 8u te vertrekken en de tocht over de harbour bridge te nemen naar Randwick. Het zou een pelgrimage van ongeveer 10km worden wat volgens ons zeker haalbaar is. Zondag draagt de paus dan ook nog de viering op daar en zullen we eindelijk met zekerheid weten waar we over 3 jaar afspreken!

Na de viering zondag keren we nog voor een nacht terug naar onze gastgezinnen en zal jullie hopelijk zondag dus kunnen vertellen hoe het geweest is.

K