Hoi beste lezers!

We zijn ondertussen al enige maanden naar de Wereldjongerendagen en het intussen weer een hele tijd geleden dat er ook op deze blog nog es iets verscheen. Ik weet namelijk niet meer wat ik er mee moet aanvangen… Ik had beloofd in Sydney om een soort van lezingenreeks op te zetten als we terug zouden zijn, maar door de tweede zit en nog andere dingen, ontbreekt het vandaag me aan moed om me daar eens achter te zetten en op een systematische manier te gaan getuigen. Getuigen gebeurt vandaag op een andere manier, nl. door aan iedereen die het wil horen te vertellen over onze ervaring daar en mijn fotoboek te pas en te onpas mee te sleuren en het trots te laten zien aan iedereen. Natuurlijk heb ik al een deel van taak vervuld door het parochieblad een paar weken lang te vullen en met veel blijdschap te ontdekken dat ook nog es half Rillaar dat ook effectief gelezen heeft. Maar hoe moet ik nu verder…?

Persoonlijk had ik er aan gedacht om alle onze posts op deze blog te bundelen of eventueel te bewerken zodat je een verhaal krijgt van pelgrimage in de 21ste eeuw. Maar dan zou het verder moeten gaan dan een louter samenzetten van de dingen maar moet het een echt boek worden dat ook in de handel zou moeten komen… Natuurlijk besef ik dat dat een veel te groots plan is en dat het zover wellicht nooit zou komen maar het is het ideaal waar we toch voor strijden, niet? 
Ook een lezingenreeks zie ik wel zitten, maar dan nog wordt het moeilijk. Misschien moet ik nog maar eens achter de veren van mijn oude school zitten of tenminste horen of er al schot is in de zaak. En ik kan natuurlijk ook nog altijd eens proberen om voor de kring11 en 12 eens te spreken, maar eigenlijk vallen zij buiten de leeftijdscategorie die we proberen te bereiken…

Aan iedereen die dit nu leest: wees echt niet bang om me iets te laten weten, wat dan ook! Elk idee kan een aanleiding geven tot een ander idee waarmee ik opnieuw verder kan zodat ik mijn plechtige belofte aan de Wereld verder vorm kan geven! Alvast bedankt allemaal!

K