Sneeuw in Armidale

De dag begint hier al enkele dagen stipt om 8u voor mij door het wekrondje dat elke dag gedaan wordt door Ilse en dus zeker te zijn dat iedereen wakker zou zijn. Na het stevige ontbijt dat voor de verandering weer met bacon en eggs was, trokken we met de nieuwste groep te voet weer naar het stadje Armidale om hen de gebouwen van de stad te laten zien. Het was dus weer een lange colonne van pelgrims die afzakte naar de stad.
In de stad trokken Marie, Jeroen, Lieve, Sarah, Karen, Liesbeth en ik tussen de groep uit om op eigen tempo de stad te kunnen zien en dus zelf een minirondleiding ineen gestoken. De enige voorwaarde aan dat eigen tripje was dat we om kwart na 1 aan tafel zouden zitten op St. Alberts. Aangekomen in de kathedraal van de katholieken, kwamen we de andere groep tegen en al spottend lieten we deken De Gendt weten dat we schrik van hem hadden en daarom dus alleen doortrokken. We staken de straat over en gingen kijken naar de kathedraal van de angelicanen die hier ook is. Gisteren hadden we daar niet binnengeweest omdat er geen tijd voor was maar nu maakte we er tijd voor.

Binnen troffen we een man aan die zo vriendelijk en spontaan was ons een rondleiding te geven in de kathedraal en uitleg te geven over alles wat er stond en hoe het kwam dat de kathedraal zo sober afgewerkt is. Blijkbaar is er in de kathedraal ook nog een minimuseum gevestigd en dat kregen we dus ook te zien.
Ik denk dat we zeker een halfuur in de kathedraal gezeten hebben en trokken dus verder langs de andere gebouwen die we onze gasten wilden laten zien. We passeerden daarbij ook aan de Armidale Arcade, de winkelgallerij die er in hout was afgewerkt met het prachtige glasraam. Na nog langs de postoffice gepasseerd te zijn en kaartjes te hebben gekocht, keerden we er terug heen om een koffie te gaan drinken in zo’n chic cafeetje, waarvan de prijs zelfs nog meeviel.
Toen we vertrokken was het al bijna 10 voor 1 en wetende dat de tocht zeker een halfuur duurt, waren we dus al te laat. Ook was het al heel dag koud en kregen we soms ferme buien over ons. De tocht terug naar St. Alberts werd dus afgewisseld met harde buien, zelfs met smeltende sneeuw, en stralende zon. We hadden er ook de pas ingezet en wat liedjes op het laatste en dus viel het te laat zijn al bij al nog mee, we hebben in ieder geval geen opmerkingen gekregen.

Na de middag was het tijd voor ons tweede catechesemoment en deze keer was het een contemplatieve dialoog. Dit wil zeggen dat je in fases een bijbeltekst bespreekt en daarover in de groep uitwisselt. De bijbeltekst van dienst was natuurlijk de tekst die het thema vormt van de WJD hier in Sydney. Het werd dus anderhalf uur nadenken over de kracht van de geest en alles errond. Het was zeer interessant en het was uiterst boeiend hoe de Geest in ons leeft en heerst. Ondertussen dwarrelden de sneeuwvlokjes langs de venster naar beneden en bleven blijkbaar even liggen op de grond.

Na de dialoog stelden we aan wat mensen voor om eens naar de kangoeroes te gaan kijken die aan het universiteitsgebouw in een weide zitten. Op weg naar het gebouw toe kregen we weer een paar buien te verwerken en dus waren we heel opgelucht dat we aangekomen waren. Ik verschiet er nog van als ik op de foto’s zie hoeveel mensen er uiteindelijk mee gekomen zijn. Boven aan het gebouw gaf ik eerst een klein beetje uitleg over de universiteit en haar werking daar, iets waar we het nog niet veel overgehad hebben de laatste dagen. Achteraf kreeg ik van velen te horen dat ze het best wel leuk gevonden hadden ook iets over de unief hier te weten te komen en kreeg ik dus weer complimenten voor mijn gidscapaciteiten. Nadat we de kangoeroes bewonderd hadden, gingen we allen nog even binnen in het gebouw om naar het prachtige interieur te kijken en tegelijk te zien hoe de zoveelste bui met smeltende sneeuw uit de hemel viel.

We moesten ook zeker op tijd terugkeren naar het St. Albertscollege want Pieter Nolf had me gevraagd, of eerder gezegd, dat ik een interview kon geven voor de Australische NBC. Uiteindelijk kreeg ik een vrouw aan de lijn die me na een halve minuut zei dat ze me direct zou terugbellen. Ik heb uiteindelijk drie kwartier gewacht en dan maar besloten om terug te keren naar de groep. Blijkbaar is het typisch voor de pers hier om verschillende mensen achter de hand te houden maar die dan niet te zeggen of ze wel degelijk zullen een interview moeten geven.

Dus trok ik maar naar buiten om mee het onthaal te doen van de laatste groep. Deze liet echt wel op zich wachten en dus ging ik door de kou maar terug naar binnen om al te eten voor de groep zou arriveren. Uiteindelijk ben ik nog mee naar buiten gelopen om ze mee aan de bus te onthalen en mee binnen te brengen en zo ook levende wegwijzer te spelen.
Voor de laatste groep is Mgr. Matthys nog eens tot hier gekomen en om ook voor morgen al te briefen. We vonden het een mooie gelegenheid om met een aantal met hem es op de foto te gaan, wat hij gewillig deed.

Nu gaan we een laatste briefing krijgen en dan sluiten we ons voorprogramma hier in Armidale af om morgen naar de gastgezinnen te vertrekken. Als zij internet hebben, kan ik jullie elke dag ook van daar nog van een verslagje voorzien.

K

Bezoekje aan de rechtsfaculteit van Armidale

Zoals aangekondigd daarstraks had ik deze namiddag een afspraak met een professor van de rechtsfaculteit van Armidale. Het was even zoeken eer ik de faculteit hier gevonden had tussen alle gebouwen heen. Maar gelukkig had ik al op een plannetje gezien waar ik ongeveer de faculteit moest vinden. Hier is de faculteit in 1 gebouw gehuisvest met de faculteit van ‘economics’ en ‘bussiness’. Eenmaal binnen was het zoeken naar het bureau van Heather Forrest en gelukkig kwam ik iemand in de gang tegen die me de weg naar het bureau wees. Het was een zeer vriendelijke vrouw die ik in het kantoor aantrof en ze verwelkomde me zeer hartelijk.

Ze gaf me eerst een rondleiding doorheen de ‘lawschool’ en stelde me voor aan alle proffen en assistenten die op dit moment aanwezig zijn, het is hier namelijk semesterbreak. Zo stelde ze me voor aan een professor ‘legal interpretation’ die me al direct vroeg hoe de verhouding bij ons lag tussen de precedenten en bindende bronnen van recht. Dus probeerde ik het zo goed mogelijk uit te leggen en zelfs een paar voorbeelden te geven dat ze het hier in het Common law systeem zouden verstaan. We zetten de tocht verder naar de lawlibary en kon ik dus bewonderen hoe zoiets er uit ziet aan de andere kant van de wereld. De professor zei wel direct dat hun bibliotheek natuurlijk niks in vergelijking is met de bibliotheek die we ter onzer beschikking hebben in Leuven, een luxe echt daar! Op de weg terug naar haar bureau stopte ze nog bij een bureau van een collega van haar en die man had blijkbaar op King’s college en was zeer enthousiast een studente uit Leuven te mogen ontmoeten. Ik stond er soms met het rood op de wangen als ik aanhoorde hoe ze de universiteit van Leuven in de lucht prezen en ook hoe kwalitatief de studenten er zijn.
Op haar bureau praatte we nog verder op de verschillen die er zijn tussen Europa en Australie en toen bleek ook dat Heather Forrest van Amerikaanse afkomst is. Ze kon dus nog beter de vergelijking maken tussen Amerika, Australie en Europa, ze heeft een paar jaar in Londen gewoont. Plots kwam ook het onderwerp Belgie ter sprake en de eerste vraag die ze me stelde, was hoe het stond met onze staatshervorming en dat ze dat eigenlijk nog wel chic vonden dat we zo flexibel onze staat kunnen aanpassen aan onze dagelijkse noden. Ik heb haar er wel direct bij gezegd dat zo’n staatshervorming niet helemaal aan te raden is voor de publieke opinie en alle spanningen die het met zich meebrengt.  Omdat ik tijdig moest terug zijn voor de aankomst van de volgende groep, gaf ze me nog voor ik vertrok een kaartje met haar gegevens en vroeg ze of we toch wat contact konden houden. Volgend jaar komt ze blijkbaar naar Europa voor het huwelijk van vrienden en waarschijnlijk zou al zeker Brussel op het programma staan en kon ik haar al overtuigen om een ommetje te maken langs Leuven. Hopelijk een contact dat ik nog veel kan gebruiken en hopelijk nog es kan terug zien ooit!

De aankomst van de volgende groep was ook nog spannend. Nu waren we al met een hele hoop om de volgende groep te verwelkomen en dus repeteerden we nog even een zelfgeschreven lied op de toon van Vlaanderen Boven en oefenden we buiten de wave voor hun aankomst. Het werd een heruitgave van de aankomst van de andere groep gisteren. We waren door het dolle heen opnieuw met onze nieuwe gasten maar anderzijds knaagt het nu stilaan wel. De eerste groep had echte kennismakingsspelletjes gespeeld en echt al samengeklit. Nu komt echt ieder bisdom aan en gaat iedereen sneller bij zijn eigen bisdom zitten en is die kleine sfeer dus wel wat weg… We klagen echt niet hoor, het is hier nog megagezellig en ik ben heel blij dat er geen goeie sfeer hangt in de groep.

Nu is het hier ondertussen al na 23u en wordt het dus tijd om weer in ons bedje te kruipen. Tot morgen!

K

Volgende groep kwam aan

Na gisteren de blog geschreven te hebben, waren we nog niet helemaal uitverteld van alles hier. De voormiddag had hier in het teken gestaan van kennismaking en voorbereiding van avondwakes en onthaal van de andere groepen. Ik had samen met oa Marie en Liesbeth gekozen om mee een avondwake voor te bereiden. Al vlug stond er een structuur op het papier en waren we op gang voor alle praktische dingen.

De kennismaking was ook de moeite waard, via talrijke en vooral lachrijke spelletjes leerden we snel elkaars namen en kleinigheden kennen. Het valt op hoe snel de groep zich vormt en samen hangt.

In de namiddag was er een wandeling gepland ofwel naar de stad ofwel naar rondom de campus. Ik wilde heel graag kangoeroes zien en koos dus voor de wandeling rondom de campus. Het werd een wandeling vol met vele prachtige vergezichten en het aanschouwen van de verschillende colleges en gebouwen van de universiteit. Op de hoek van de straat naar het hoofdgebouw is er een weide afgesloten waarin dan de kangoeroes zaten maar ze hadden precies geen zin in bezoekers want we konden ze slechts van ver zien.

 
Op de weg terug merkte ik tussen de bomen en gebouwen het hoofdgebouw van de universiteit op, de Booloominbah. Met enkelen trokken we tussen de gebouwen naar boven om naar het mooie gebouw te gaan kijken. Het gebouw was zeker de moeite waard om te zien en we wandelden rond en ontdekten de koala’s van kortbij, foto-time!
Curieus als ik was, ging ik ook eens binnen een kijkje nemen en via wat pijltjes ontdekte ik een kantoortje waar iemand zat te werken. Ik vroeg haar of het mogelijk was om de ‘lawschool’ te bezoeken en de dame in kwestie was zo vriendelijk om voor me even te bellen en regelde voor me een afspraak met een professor van daar in het internationale recht, helemaal mijn materie! Vrolijk als ik was, vertelde ik dan tegen iedereen dat ik ’s anderendaags (vandaag dus) een afspraak heb met een prof die me aan de telefoon zei dat ze er naar uitkeek om een studente uit Leuven te ontmoeten… Wordt vervolgd!

We moesten gisteren dus tijdig terug zijn want de volgende groep kon elk moment arriveren per bus. De vlaggen uitgehangen, liedjes gerepeteerd, alles georganiseerd trokken we naar de straat om hen op te wachten. Plots bleek dat ze nog zeker een halfuur achter zouden zijn en trokken we dus terug naar binnen om nog wat voorbereidingen te treffen voor de avondwake. Zo was Marie op het idee gekomen om als bezinningsmoment wat foto’s te laten afspelen en daar wat rustige muziek bij te draaien.
Een halfuur later kwam de bus dus toch aan en we gingen uit de bol alsof de koning en de koningin onze gasten waren! We stonden te zwaaien met vlaggen, hielden waves en begonnen te zingen. We hielpen hen met het uithalen van de bagage, droegen ze dan nog mee binnen en ontvingen hen daar als hoge gasten. Eigenlijk wilden de meeste maar 1 ding en dat was slapen!

Tijdens de zangstonde die er na het avondeten gehouden werd, brachten nog de laatste dingen in orde voor de avondwake en om 21u startten we de avondwake in Taizestijl. Iedereen werd er rustig van en tegen 22u was de kapel al weer leeg en waren de meesten al richting bed. Ik zou mezelve niet zijn als ik weer niet bij de laatste gaan slapen ben…

Deze morgen werden we weer om 8u gewekt en een half uur later zat ik aan het ontbijt, dat hier altijd uiterst stevig verzorgd wordt met minstens bacon en eggs! Na het ontbijt en de ochtendwijding trokken we met een aantal richting Armidale om daar de stad via een toer te gaan bekijken. Het werd een stevige wandeling van drie kwartier en begonnen we aan de toer. Het was een lange toer en we zagen vooral de vele kerken van de verschillende protestantse strekkingen en de katholieke kerk natuurlijk! De vele victoriaanse huizen en andere prachtige oude gebouwen waren meer dan de moeite waard. We kwamen ook in een gallerij die prachtig met hout was afgewerkt en een bovenverdieping met achteraan een prachtig glaswerk over Armidale. We gingen met een aantal op de trap zitten, stelde de zelfontspanner in en ik crosste naar de trap om mee op de foto te kunnen, net gelukt. De wandeling terug was een rustig moment en we waren net voor de regen terug binnen. Tijd voor het middageten…

Nu gaan we ons eerste catechesemoment hebben en dan is het op naar de afspraak met de professor!

K

Aangekomen in Armidale

Zoals er al bij Jeroen gelezen kon worden, we zijn goed aan gekomen hier Down Under! De vliegreis duurde wel lang maar uiteindelijk zijn we hier goed gearriveerd. Het vertrek in Antwerpen verliep wat chaotisch door het niet aankomen van de bus en dus vertrokken we met een hoop auto’s naar de luchthaven van Schiphol. VTM was aanwezig bij ons vertrek in Antwerpen en dus werd het prachtig in beeld gebracht wat er gebeurde.

Eenmaal in Schiphol verliep het allemaal vlotjes, doorheen de chaos van de grote luchthaven vonden we elkaar wel bijzonder vlotjes en dus kon het inchecken beginnen. De paspoortcontrole was een lachtertje, die man wierp wel geteld 1sec een blik op mijn paspoort. De eerste vliegreis ging ook vlotjes, buiten 1 luchtzak en het wil natuurlijk lukken dat ik 1x naar het toilet ben op de vlieger en net dan is de luchtzak. Eigenlijk was het toilet maar net vrij toen ik de piloot hoorde omroepen “crew to be seated”. Nog nooit zo snel gezeten…

Op Kuala Lumpur zaten we een paar uur in transit maar omdat we een uur te laat waren opgestegen in Schiphol. Het inchecken in de vlucht daar verliep zeer vlot en 8 uur later stonden we dus in Sydney, down under en waar we 3 jaar naar uitgekeken hebben.

 

Na een nachtje in een vieze backpacker in Sydney (bedden waren wel goed, das toch iets) vertrokken we met de bus naar Armidale. Tegen de middag werd er halt gehouden om te lunchen aan een McDonalds, die hier overal langs de weg aanwezig zijn. De overrompeling daar was zo groot dat de manager met een PDA al bestellingen kwam opnemen om het vooruit te doen gaan in de keuken.

Tegen 18u ’s avonds kwamen we hier aan in Armidale. De bisschop stond ons op te wachten, net als een lekkere maaltijd, die zeer uitgebreid was. De kamers kregen we dan te zien, naar Belgische normen zitten we hier in een luxehotel, de kamers worden zelfs gekuist ’s morgens. Na de avondwijding kropen we moe in onze lekker warme bedden.

Vandaag begon onze dag al om 8.30 met het ontbijt en de ochtendwijding. Tegen 17u verwachten we de volgende groep hier aan te komen in Armidale en bereiden hun aankomst dus al voor.

Terwijl ik deze blog aan het typen was, kwamen ze ons halen voor een persmoment met de lokale pers in Armidale. Met de vlaggen in aanslag en het volkslied gezongen, gaan we ook hier met onze kop op tv komen en in de krant. Bij ons vertrek in Antwerpen hadden we al de primeur en een reportage op vtm toen onze bus niet kwam opdagen. Reportage is te zien op http://www.iwatch.be/2007/player.html?category_id=hetnieuws&item_id=hetnieuws_5_13 en dan op 6.40 ongeveer begint het na de reportage over de lotto.

Nu gaan we middageten, voor we naar de gastgezinnen vertrekken, vullen we zeker nog aan!

Groetjes van Down under!

K

PS: de toetsenborden zijn wel ff wennen met die qwerty…
Lindsay: bedankt voor het lieve berichtje in de rugzak dat ik gisteren vond bij het uitpakken!
Nele: proficiat met de promotie!

Tamworth

Niet iedereen zal tijdens de dagen in de bisdommen braaf in Armidale blijven, integendeel, het merendeel van de groep zal tijdens de dagen in de bisdommen naar de stad Tamworth trekken om daar in gastgezinnen te verblijven. Dus volgt hieronder wat informatie over deze stad.

 

Tamworth is een stad in de regio van New England van New South Wales. Doorkruist door de Peel River, is deze stad met een populatie van 42 499 de grootste stad van de regio en huisvest zij de zetel van de Tamworth Regional Council. Daardoor is er voor 55 063 mensen in de stad aan diensten voorzien. De stad is gelegen halfweg Brisbane en Sydney, de twee grootste steden aan de Australische Oostkust.

 

Tamworth is nationaal bekend als ‘Country Music Capital of Australia’, met jaarlijks het Tamworth Country Music Festival op het einde van januari.  De stad is ook bekend als ‘City of Lights’ omdat ze de eerste stad was op het Zuidelijk halfrond die elektrische straatlantaarns gebruikte. 

 

 

Geschiedenis

 

Het Kamilaroivolk woonde in het gebied voor de Europeanen er aankwamen. John Oxley ging door de Peel Valley in 1818 en beschreef deze als “it would be impossible to find a finer or more luxuriant country than its waters…No place in this world can afford more advantages to the industrious settler than this extensive vale”.

 

Rond 1830 begon zich een kleine bedrijfsstad zich te ontwikkelen op de Zuidwestelijke over van de Peel, het huidige West Tamworth. In 1850 ontwikkelde zich aan de andere kant van de rivier een publieke stad, welke het uiteindelijke centrum werd. Het werd Tamworth genoemd nadat het eerst Tamworth Staffordshire heette, vertegenwoordigd in deze tijd door Robert Peel. De stad werd groter en kreeg in 1878 haar ontsluiting op het spoorwegnetwerk.

 

 

Klimaat

 

De dagelijkse maximum temperatuur in de zomer bedraagt 34°C, met een dagelijkse gemiddelde nachttemperatuur in de zomer van 20°C. De dagelijkse temperatuur tijdens een winterdag bedraagt 18°C overdag en ’s nachts 3°C. Er is een gemiddelde regenval van 673,2mm. Dit maakt dat het klimaat er warm tot heet is in de zomer en mild in de winter. De warmste temperatuur er ooit gemeten is 46°C en de koudste -7°C.

 

Regenval is er het hele jaar rond, met tijdens de zomer soms stormen met hevige occasionele regenval. 

 

Het regenseizoen, dat in de eerste maanden van het jaar is, kan resulteren in zware overstromingen. Sneeuw valt er uiterst zelden in Tamworth, maar kan wel vallen in de omringende dorpen zoals Nundle. Vorst komt wel regelmatiger voor.  

 

Country Music Festival

 

Tamworth is het best gekend voor het Country Music Festival dat er jaarlijks 10 dagen gehouden wordt in januari, en maakt ook dat het het tweede grootste country music festival is in de wereld.

Het festival is meermaals al geteld bij de top 10 van de grootste festivals van de wereld. In 2007 was het nog het 8ste grootste festival van de wereld, een beetje zoals Werchter dus.

Het festival verwelkomt duizenden Australische en internationale Country artiesten die optreden in live shows 24u per dag.

 

Tijdens deze 10 dagen van het festival worden ook de Golden Guitar Awards uitgereikt. Deze zijn de meest prestigieuze awards dat een country-artiest kan winnen voor zijn muziek in Australië.  In navolging van deze awards staat er in Tamworth ‘the Big Golden Guitar’, een museum en de ‘hands of fame’ park voor succesvolle country music artiesten.

 

Bekende mensen

 

Casey Stoner, MotoGP wereld kampioen

Mark Ferguson, Channel Nine presentator.

Kylie Gillies, Seven Network presentator and co-host van The Morning Show

Alan Tongue, Current Canberra Raiders Captain

Brad Tighe, Penrith Panthers Centre/Wing

Troy Hearfield, A-League, Newcastle United Jets Attacking Midfielder

Tony Martin, Acteur: meest bekend voor zijn rol in de film Inspector Gadget 2

Andrew Wilkie

Michael York, Olympic Hockey Gouden Medaille

Belinda Giblin Actrice

Craig Jones, Cricketer

Greg McNamara, voormalig Australian Light-Heavyweight Bokskampioen

Felicity Urquhart, country singer/songwriter

Clive Barton, Commonwealth Gold Medalist, Skeet Shooting

Matt Parsons, voormalig Newcastle Knight

Joseph Grima, Malta Rugby League team coach

 

K

Armidale bis

Zoals in een vorig bericht binnen deze categorie beloofd, komt er nog een vervolgje op de informatie over Armidale. Sydney vinden op wikipedia was niet moeilijk, maar Armidale dus wel. Er staat wel wat op de Nederlandstalige zijde, maar hier toch wat weetjes van op de Engelstalige kant.

Geografie en klimaat

Armidale is gelegen op het New England Plateau in het Noorden van New South Wales, halfweg tussen Sydney en Brisbane op een hoogte van 970 meter in de vallei tot 1110 meter op de toppen van de heuvels. Het heeft een koel klimaat met de meerderheid van de regenval in de zomer.

Naar het Oosten toe is het vooral bebost tot aan de Oostkust waar het terug ‘plains’ zijn. Naar het westen toe is het meer rustig golvend en ‘bushes’. Het gebied bevat een aantal gebieden van ongelofelijke natuurpracht en wetenschappelijke belangen. Er zijn verschillende Werelderfgoedparken waaronder het New England National Park en het Oxley Wild Rivers National Park. In het Westen is er Mount Yarrowyck Nature Reserve.

Armidale’s glooiing geeft het een mild klimaat met aangename zomers, lange lente en herfst en een korte koude winter. Sneeuw valt er gemiddeld tot 3 à 6 dagen per jaar. De aanwezigheid van 4 onderscheide seizoenen, integenstelling tot de rest van Australië, is de reden waarom de herfstkleuren een belangrijk onderdeel van de stad zijn.  

Armidale heeft een gekend probleem met luchtverontreiniging veroorzaakt door het gebruik van houtkachels in de huizen tijdens de winter.

 

Attracties 

Oxley Wild Rivers National Park

Dangars Falls and Gorge

Gara Gorge (site of early hydro-electric scheme)

Saumarez Homestead – National Trust listed early farmstead

New England Regional Art Museum

Ebor Falls

Cathedral Rock National Park

Wollomombi Falls

Mt Yarrowyck Aboriginal Rock Art site

All Saints’ Church, Gostwyck (1921) and Deeargee Woolshed (c. 1869)

Gemstone fossicking

Waterfall Track Network – Bushwalking

 

Bekende mensen uit Armidale: 

Gayla Reid, schrijver

Joe Roff, Australische rugbyspeler

David G. Williams, komiek 

Dean Widders, rugbyleague speler

Judith Wright, dichter

Hugh Gordon, veterinary parasitologist

Peter Allen (Woolnough), populaire zanger

Alex Buzo, playwright

Penny Marsh, actrice

 

K

bron: Wikipedia

 

Armidale

In de dagen vooraf aan de Wereldjongerendagen, trekken met heel Vlaanderen eerst een paar dagen naar het bisdom Armidale om daar ons echt voor te bereiden om de dagen in Sydney. We zullen er verblijven in gastgezinnen doorheen heel het bisdom en zullen er aandacht besteden aan natuur, cultuur en de manier van leven van de mensen daar.

Om wat te kunnen situeren waar dit ligt en hoe het er aan toegaat, gaat deze log gaan over een paar algemene dingen van Armidale.

Situering

 

Deelstaat Nieuw-Zuid-Wales

Local Government Area Armidale Dumaresq Council

Coördinaten 30°30′S  151°40′E

Algemeen

Inwoners (2006) 21.660

Hoogte 1000 m

Overig

Postcode 2350

 

Australië

Armidale is een plaats in de Australische deelstaat Nieuw-Zuid-Wales, en telt 21.660 inwoners (2006). Het stadje heeft een kathedraal en een universiteit. Het is gelegen halfweg tussen Sydney en Brisbaine. het ligt op 1000 m boven de zeespiegel. het stadje heeft als coördinaten 30°30′S 151°40′E

 

 

 

Bisdom Armidale

 

Het bisdom Armidale is een ruraal gebied, met een paar nationale parken. Het ligt in de Bergen ten Noorden van Sydney. Het bisdom heeft ongeveer 200.000 inwoners, waarvan er ongeveer 50.000 katholiek zijn.

 

Het bisdom Armidale ontvangt tijdens de Wereld Jongeren Dagen (WJD) de Vlaamse deelnemers. De Vlaamse jongeren zullen in het Bisdom Armidale verblijven van 10 juli tot 14 juli 2008 als voorbereidend programma op de WJD in Sydney van 14 tot 21 juli 2008.

 

Het bisdom is drie keer zo groot als België. De bischop van Armidale Mgr. Matthijs is een bischop met Vlaamse roots

 

Geschiedenis

 

Voordat er een koloniale nederzetting was, waren de Aniwan (Anaiwan) de traditionele eigenaars van het land waartoe ook Armidale behoort.

 

Armidale werd gesticht in de vroege jaren 1830 als gevolg van de eerdere exploratie van het gebied door John Oxley. Het dorp werd genoemd naar Armadale op het eiland Skye in Schotland, maar de naamgevers van de stad hebben een vergissing gedaan door er een letter anders te schrijven. In het schotse Armadale lag de roots van George James Mcdonals, die commissaris voor de kroonlanden was in de late 1830.

 

Oxley prees het gebied aan voor het grazen en spoedig zouden pioniers kleine boerderijen opzetten. Het dorp werd gevestigd met een markt en een bestuur dat zou instaan voor de boerderijen. Maar spoedig nadat er goud was ontdekt in de nabijgelegen Rocky River en de Gara Gorges, vergrootte de stad in snel tempo door de goud rush. De goudmijn nederzetting van Hillgrove, 40 km ten oosten van Armidale, was de eerste plaats in Australië waar er een hydro-elektrisch plan was. De restanten ervan zijn nog altijd zichtbaar. De nabijgelegen stad Uralla was de thuishaven van de bekende kapitein Thunderbolt – outlaw Fred Ward. Hij veroorzaakte moeilijkheden in het gebied in de jaren 1860. Net zoals met Ned Kelly hebben de plaatselijke bewoners hem aangenomen als een plaatselijke held en hebben ze het meeste van hem omgetoverd in een toeristische atractie.

 

Koningin Elizabeth II en prins Philip Mountbatten, Hertog van Edinburgh hebben Armidale bezocht in 1970.

 

University of New England

 

De universiteit werd opgericht in 1938. Aanvankelijk was het een onderdeel van de university of Sydney, maar in 1954 werd het een onafhankelijke universiteit. De UNE veranderde Armidale van een landelijk marktstadje in een stad met veel cultuur en grote diversiteit, met een groter artistieke en culturele elementen dan verwacht mag worden in een plattelandsregio. De universiteit heeft een sterke link met de landelijke gemeenschap en onderneemt vele agriculturele onderzoeken. Er is ook een hoogtechnologische aanwezigheid alsook humane wetenschappen. UNE heeft een brede waaier aan mogelijke cursussen. Er is sinds kort ook een medische afdeling. The universiteit is opgebouwd rond het oude huis van booloominbah. Vandaag wordt het gebruikt voor administratie en is een restaurant in gevestigd. UNE is ook een van de grootste werkgevers in de stad.

 

 

Transport

 

Armidale is de Terminus van de Northern Railway, met een directe verbinding naar Sydney via de “Daily Countrylink Xplorer service”. Er is ook een moderne luchthaven met dagelijks 5 geplande vluchten van en naar Sydney met Qantaslink. Armidale Airport, gelegen op een hoogte van 1084 meters (3,556ft), is de luchthaven die het hoogst gelegen is in New South Wales. De stad wordt verbonden met het verder noordelijk gelegen Tenterfield d.m.v. bussen van Countrylink. Andere busbedrijven zoals Greyhound voorzien de stad ook van talrijke dagelijkse diensten. Plaatselijke stadsdiensten worden uitgerust via 6 verschillende routes door Edwards Bussen en in Armidale zijn er 16 taxi’s.

 

Hoewel de heuvels rond Armidale een uitdaging kunnen zijn voor menig avonturier, is fietsen een optie om rond Armidale te geraken. Er bestaat een fietsweg vanaf de universiteit van New-England door de stad en zo naar de residentiële gebieden aan de oostelijke zijde van de stad. Deze fietspaden kronkelen langs Ben Veneu School. De doorgang door de stad via de fietspaden geeft een ideale aansluiting naar de winkelcentra.

bron: Wikipedia

Volgende keer ga ik hier nog wat schrijven over het klimaat van de streek en wat leuke weetjes!

Tot de volgende!

K